Sasha Siem

Yoik this way… Η βραβευμένη νορβηγικής καταγωγής Βρετανίδα τραγουδίστρια και συνθέτης Sasha Siem μαγεύει το κοινό με ξόρκια και σκανδιναβική τρανς μουσική

ΣΤΟ GLOBAL HEROES, ΟΙ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΡΑΜΜΕΝΟΙ ΠΑΝΩ ΣΕ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΣΤΑΡ, ΜΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΜΟΤΗΤΑ

Η Sasha Siem, πολυτάλαντη προσωπικότητα, τραγουδίστρια και συνθέτης, αψηφά τα μουσικά κατεστημένα. Γεννημένη στο Λονδίνο με γονείς από τη Νορβηγία και τη Νότια Αφρική, είναι μία από τις νεότερες καλλιτέχνιδες που έχουν κερδίσει το British Composer Award. Έργα της έχουν εκτελέσει η Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου, Royal Opera House και η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου, πριν καλά-καλά ολοκληρώσει τις σπουδές της στο Cambridge και το Harvard. Σε έντονα περιπετειώδες στυλ, το πρώτο της άλμπουμ απηχούσε τον δυναμισμό του Λονδίνου, ενώ στο τελευταίο της LP, με συμπαραγωγό τον συνεργάτη της Björk, Valgeir Sigurðsson, αναστοχάζεται συναισθήματα όπως ο έρωτας, εμπνευσμένα από τα μαγευτικά τοπία της Ισλανδίας. Εδώ, μιλάει για αρχαίες μαγείες, νέες πατρίδες και την ανακάλυψη της δικής της αλήθειας.

Ποια φιλοσοφία εμπνέει τη μουσική σου;
Όταν γράφω ένα μουσικό κομμάτι ή δημιουργώ έναν δίσκο, το σημαντικότερο για εμένα είναι η δύναμη της ψυχής και η ανακάλυψη της αλήθειας σε ό,τι κι αν κάνω. Είναι σαν να ξεφλουδίζεις ένα φρούτο, ένα στρώμα κάθε φορά. Όταν φτάνω στο τέλος ενός πρότζεκτ, πρέπει να το ξαναελέγξω και να δω ποια στοιχεία του είναι πραγματικά αληθινά. Μερικές φορές, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διαλύσω όλα όσα έφτιαξα, αλλά αυτό αποτελεί μέρος της ανείπωτης χαράς της διαδικασίας, επειδή πρόκειται για μια διαρκή αποκάλυψη.

Τι σε ενέπνευσε να γράψεις το τελευταίο σου άλμπουμ, το Bird Burning;
AΣτο διάστημα που δημιουργούσα τον δίσκο, πέθανε η γιαγιά μου, επομένως αισθάνθηκα μια παρόρμηση να εξερευνήσω τη γενέτειρά της, στη βόρεια Νορβηγία. Ήταν σαν ένα είδος πνευματικού ταξιδιού, για να ξανασυνδεθώ μαζί της και να αποκαλύψω στην πορεία ένα μέρος από τα μυστικά της οικογένειάς μου. Ενώ βρισκόμουν στη Νορβηγία, έζησα από κοντά την κουλτούρα των Σάαμι, του αυτόχθονου λαού της βόρειας Σκανδιναβίας. Μία από τις παραδόσεις τους είναι το «yoiking», δηλαδή να τραγουδούν σε κατάσταση τρανς για να δημιουργήσουν ένα μαγικό ξόρκι. Ακούγεται εντελώς απόκοσμο, εντελώς αλλόκοτο. Ενδεχομένως και κάπως σαν λαρυγγισμός, αλλά χωρίς την ευχάριστη διάθεση! Υπάρχει κάτι το αιθέριο και το όμορφο σε αυτό.

«Έζησα από κοντά την κουλτούρα των Σάαμι, του αυτόχθονου λαού της βόρειας Σκανδιναβίας. Μία από τις παραδόσεις τους είναι το «yoiking», δηλαδή να τραγουδούν σε κατάσταση τρανς, δημιουργώντας ένα μαγικό ξόρκι. Υπάρχει κάτι το αιθέριο και το όμορφο σε αυτό.» – Sasha Siem

Η φιλοσοφία του yoiking κατέκλυσε τη φαντασία μου, επειδή χρησιμοποιήθηκε ως τελετουργικό για το κάλεσμα των προγόνων, την ανάσταση των νεκρών και την επαναφορά στοιχείων του παρελθόντος στο παρόν. Πιστεύουν ότι το πνεύμα του ανθρώπου, του ζώου ή του μέρους που καλούν με το yoiking εμφανίζεται στον χωροχρόνο. Κάθε κοιλάδα έχει το δικό της yoik. Επομένως, αν είσαι μακριά από την πατρίδα σου και αναπολείς μια συγκεκριμένη κοιλάδα ή ένα βουνό, μπορείς να τα καλέσεις με ένα yoik κοντά σου. Είναι πολύ ποιητικό και πολύ χρήσιμο. Αναρωτιέμαι ποιο θα ήταν το yoik της Νέας Υόρκης...

Ηχογράφησες το LP στην Ισλανδία με έναν από τους συνεργάτες της Björk. Θεωρείς ότι ταυτίζεσαι με το έργο της Björk, πέραν της μουσικής, όπως η εκκεντρική, πειραματική οπτική καλλιτεχνική έκφραση;
Λατρεύω αυτή την πτυχή του έργου της! Ακούγεται τρελό αλλά, αν έπρεπε να επιλέξω, νομίζω ότι ταυτίζομαι περισσότερο με αυτή την πτυχή παρά με την ίδια τη μουσική. Νομίζω ότι το ότι τόλμησε να χτίσει αυτούς τους μοναδικούς κόσμους για τους ανθρώπους, είναι αυτό που με εμπνέει περισσότερο ως καλλιτέχνιδα, περισσότερο ακόμα και από τον ίδιο τον ήχο. Λατρεύω τη μόδα και το μέικ απ που χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία αυτών των πυλών για άλλες διαστάσεις.

Από την Ισλανδία και τη Νορβηγία, γιατί επέλεξες το Brooklyn ως το επόμενο σκηνικό έμπνευσής σου;
Νομίζω ότι με καλούσε. Ίσως απλώς αντέδρασα σε αυτό που είχα: τις αχανείς εκτάσεις της Ισλανδίας, την απόλυτη ηρεμία της... το άκρως αντίθετο της Νέας Υόρκης! Κάτι που πραγματικά που αρέσει εδώ (και το οποίο δεν περίμενα) είναι ότι ο κόσμος στρέφεται προς έναν πιο συνειδητό τρόπο ζωής - προσπαθεί να βρει τη μαγεία στην καθημερινότητά του. Πολύς κόσμος εδώ, στο Μπρούκλιν, προτιμάει να ζει το τώρα, να επενδύει στον πλούτο των απλών επιλογών στη ζωή, όπως το πού ζει, τι τρώει, τις συναναστροφές του και τον κοινωνικό του περίγυρο. Η ζωή και ο τρόπος ζωής γίνονται τέχνη.

Πώς ήταν να ακούς τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου και τη Φιλαρμονική του Λονδίνου να παίζουν τα τραγούδια σου;
Ήταν πραγματικά τρελό. Συνέβη τόσο γρήγορα. Από φοιτήτρια ξαφνικά έφτασα να εργάζομαι με αυτές τις απίστευτες ορχήστρες τις οποίες άκουγα μικρή. Ήταν πραγματικά συναρπαστικό. Δεν ήταν εύκολο, επειδή είναι φανταστικές ορχήστρες, γεμάτες ταλαντούχους ανθρώπους με πολύ αυστηρές αρχές. Σε δοκιμάζουν, θέλουν να βεβαιώνονται απόλυτα ότι ξέρεις για τι πράγμα μιλάς. Πρέπει να περάσεις πολλές δοκιμασίες πριν κερδίσεις τον σεβασμό τους, πριν αποφασίσουν να επενδύσουν τα πάντα στη μουσική σου. Ήταν σαν στρατόπεδο εκπαίδευσης για τη ζωή!

Μέσα από το έργο σου προβάλλεσαι ως μια γυναίκα με έμφυτη αυτοπεποίθηση, που νιώθει τη χαρά και την ελευθερία της δημιουργίας. Γνώριζες πάντα ότι είχες ταλέντο στη μουσική;
Νομίζω ότι στα 11 μου κατάλαβα ποιο ήταν το πάθος μου. Και η πορεία δεν ήταν πάντα εύκολη. Υπήρχαν φορές που ένιωθα εξουθενωμένη. Αναθεώρησα πολλές φορές τα πιστεύω μου. Αλλά το πάθος εξακολουθεί να υπάρχει, στην πιο καθαρή του μορφή. Και πραγματικά πιστεύω ότι όλοι μας έχουμε μια κλίση, η οποία μπορεί να μην είναι τόσο προφανής ώστε να μπορεί να πει κανείς, για παράδειγμα, εσύ θα γίνεις μουσικός ή εσύ θα γίνεις τραγουδιστής, αλλά υπάρχει. Νομίζω ότι μπορεί να χρειαστούμε χρόνο μέχρι να μπορέσουμε να δούμε με ειλικρίνεια τι είναι τελικά αυτό που αγαπάμε και αυτό που μας δίνει πραγματική χαρά - και απλώς να το ακολουθήσουμε.